05-04-2006 wandelen bij Elina in Loo

Zo het was weer eens zo ver, weer een wandel-avond achter de kiezen. Dit maal vond de wandeling plaats in het oo zo schone Loo. Het wandelteam bestond dit keer uit een vijftal leden; Babke, Elina, Ineke, Nienke & Saskia. Om ongeveer 18.30 uur was de start aan de Arkelsteinsweg.

 

Na nog geen paar honderd meter te hebben gelopen had Nienke als een van de eerste de meest vreemde molshoop in de gaten!! Nouja molshoop....de rest was het hier nog niet over eens, maar oordeel zelf......

  

 De wandeling werd voortgezet onder leiding van mevr. E. Baarslag, zoals u op onderstaand foto ziet. Tijdens de wandeling was zij ons betrouwbare navigatie-systeem! Zij werd dan ook door de overige wandelaars aangemoedigd onder het motto: "Follow the leader! Follow the leader!"   

  

Na toch al heel wat voetstappen gezet te hebben kwamen we tot de conclusie dat Loo toch wel een aardig buurtschap is.... daar spreken de mensen je eens bemoedigend toe!! Alhoewel sommigen toch wel nieuwsgierig zijn wat een vijftal dames toch aan het doen zijn....waarom lopen zijn in hun Loo rond? Zijn zij aan het oefenen voor de vierdaagse?? 

Daarnaast bieden sommigen zelfs een glaasje bier aan (wat achter in de koelkast zou staan??! Hmm of dat de juiste plek zou zijn....moet dit niet voor in staan??)....Na dit aanbod hadden sommige dames der ineens de pas der in. Maar ze hebben de kiezen op elkaar gezet en we zijn rustig het huisje voorbij gelopen.

Ook hebben we de verleiding weerstaan om bij de pitstop een "pitstop" te houden. We zijn maar rustig huiswaarts gegaan...

27-03-2006 wandelen bij Ineke in Harfsen

Na vorige week goed te zijn begonnen, zijn we deze week van start gegaan in Harfsen. Dit keer waren Annet, Elina, Saskia en natuurlijk Ineke van de partij.

 De wandeling ging van start vanuit Inekes achtertuin de bossen in. Dit bospad uitgelopen kwamen we bij de splitsing....hmm welke weg zullen we inslaan....ja een goede vraag!! We hebben maar de weg gekozen met de minst te verwachten auto's! (Maarja of dit in werkelijkheid echt zo was......daar hebben we onze twijfels nog over!!)

Het einde van het eerste zandpad naderend kwam Elina met de opmerking:"is dit niet de weg naar Saskia met al die bomen en bochten....?!?" Hmm of Elina hier goed zat met haar orientatie?!?! (volgens de overige wandelaars niet...)

Het volgende zandpad ingelopen kwamen we dit keer geen loslopende "wilde" koeien tegen, maar dit maal loslopende honden. Gelukkig hebben we dit zonder kleerscheuren overleefd!!

 Na de loslopende honden kwamen we langs een veldje met loslopende kereltjes, die wonderbaarlijk genoeg achter een bal aan zaten te rennen...hmmm..... (Volgens insiders wordt dit ook wel in de volksmond voetballers genoemd.) Deze bleven trouwens netjes achter de hekjes.

Ver over het midden van de route kregen we verstreking tijdens onze wandeling....nouja versterking...het desbetreffende beestje had zelf in de planning om ons wandelteam te versterken. Maar sociaal als wij waren hebben we het lieve beestje maar terug naar huis gestuurd, zodat zijn baasjes niet naar het beestje hoefden te zoeken. Met het staartje tussen de benen en af en toe treurig omkijken is het beestje maar begonnen aan zijn terugreis...   

Aan het einde van deze wandelroute hebben we het toekomstige huisje van Dennis & Nienke nog even bewonderd. Deze zag er volgens de wandelaars goed uit!! (Alhoewel we niet precies wisten welke het nu was....)

Al met al dit keer ruim anderhalf uur gelopen! Dus de 9 km hebben we ook dit keer weer gehaald, ruim!! Dus op naar de volgende!  

Dames, tot de volgende wandelbelevenissen in Loo!!

(18.30 uur bij Elina)

22-03-2006 wandelen bij Saskia in Markelo

   22 maart was het dan eindelijk weer zo ver!! Na een winterstop van vier maand gingen de wandelingen weer van start! Elina, Nienke, Ineke & Saskia hadden besloten om de wandelingen ditmaal in Markelo te laten plaatsvinden! Om daar eens te kijken hoe de wandelpaden liepen.

Rond een uurtje of zes kwamen de wandelaars onder leiding van Nienke in der golf in Markelo aan en zijn we van start gegaan. Allereerst richting de Frieseberg. Onderweg kun je de gekste dingen tegen komen....Wie laat zijn pakje durex nou daar slingeren.....?? Kerels die der geen zin in hebben?? Hmmm......

Toen we daar eenmaal waren aangekomen hebben we getracht onze kuitspiertjes te trainen. We zijn met een behoorlijk aantal traptreetjes naar het uitkijkpunt geklommen. Dit ging natuurlijk gepaart met het nodige zuchten en steunen.

Na een uitrustmomentje met een mooi uitzicht zijn we doorgelopen via de wandelpaden de heide op. Dat ging allemaal goed en zonder moeite! Tijdens de wandeling werd een opmerking gemaakt dat we in een gebied kwamen met loslopen de koeien.....owjeee.... Waarop Nienke antwoordde.....Is dat wel zo'n goed idee? Gaat dat wel goed?? We zijn er maar vanuit gegaan dat het goed ging komen. Totdat we daar bij een hekje kwamen waar op stond: "Kijk uit, wilde koeien! Zorg dat u niets roods draagt en ren hard weg als de koeien u zien!!" Owjee, daar hadden we het al. We keken rustig om ons heen met de vraag wie draagt er iets roods??? Niemand, totdat Elina voorzichtig een opmerking maakte over haar rode das....!! Nouja we hebben het er maar opgewaagd. Voorzichtig het hekje geopend en rustig doorgelopen. Natuurlijk met Nienke in ons midden, want die zag de koeien liever van een verre hele verre afstand.

  

Maar helaas dit mocht niet zo zijn.... De koeien keken ons vol bewondering aan! Wat Nienke toch maar niets vond!! Hier zaten we te twijfelen, moeten we nu rennen of niet? Nouja maar rustig doorgelopen dan. Althans rustig?? Nienke had de pas der goed in.

  

Geloof dat de koeien ons dan ook leuker vonden dan Nienke hen! Het voordeel was dan wel dat de koeien ons waarschuwden als ze der aan kwamen, de leider had namelijk zo'n mooi belletje om zijn nek.

De wandeling maar rustig voortgezet, de koeien gelukkig heelhuids voorbij gekomen! Nouja rustig voorbij gekomen...Nienke dacht dat ze wat hoorde achter ons.....owjee toch niet de koeien......gelukkig....het was maar een fietser....pfieuw...dat viel mee!!

 Nienke

De weide van de koeien uitgekomen, kwamen we bij de vraag....wat doen we de korte of de iets langere route...! We hebben toen maar voor de onbekende route gekozen. Dit was een juiste keuze! Het was een mooi wandelpad dat door de heide en de bossen slingerde!

   

Sommige waren de oriëntatie kwijt, maar uiteindelijk kwamen we toch goed uit! Toen maar weer de harde weg op. Waarbij we het natuurlijk niet konden laten om de mooie hertjes op de foto te zetten!! Of was dit stiekem een rustmoment....

  

Al met al hebben we voor het donker het eindpunt bereikt! We hadden er volgens de berekening toch wel 9 km opzitten!

Tot de volgende wandelbelevenissen!!

Lekker Stappen

Ha Dames

Saskia en mij leek het een leuk idee om een weblog bij te houden van al onze wandelingen en avonturen (zoals de koeien onderweg) Hier kunnen we dan onze belevenissen en foto's kwijt.

Liefs Ineke